(Кон претставата „Поткровје“, по драмскиот текст „Цена“ на Артур Милер во продукција и режија на Александар Ивановски во копродукција со Македонскиот народен театар од Скопје. Главни улоги: Томислав Давидовски, Хари Михајловски, Елена Кузманов, Горан Ников)
Двоактната пиеса на Артур Милер е напишана во далечната 1967 година, веднаш по неговите големи пиеси со кои стекнува светска слава, а е премиерно одиграна на Бродвеј во 1968 година со во тоа време славниот Пет Хингл во главната улога. Оваа пиеса обично е поставувана како камерна пиеса во која и самата приказна го наметнува тој просторен прерогатив. „Цена“ е пиеса која говори за периодот на обезвреднувањето во САД, кога се она што значело меркантилиевски однос се сведувало на контраверза и предизвикувало општа депресија. Но, во оваа пиеса Милер ја вовлекува и интимната нотка (како и во секоја друга пиеса) и поставува едно многу важно прашање: колку нашиот животен простор говори за нас, за нашите животни трауми и недозрабирања. Навидум многу симплифицираната состојба на продажба на стариот мебел во семејната таткова куќа се издигнува до тежок и масивен семеен конфчликт меѓу двајца браќа, една суштествено болна ситуација со големи последици. Но дали последиците се големи? Виктор Франц го продава мебелот на прагот од својот педесетти роденден, полицаец кој како што кажуваат забелешките произлегува од прототип на човек кој бил блисок пријател на самиот Артур Милер и кој се викал Ирвинг Абрамс, а кој бил студент на Колумбија универзитот и имал највисок IQ во полициските сили на Њујорк. Оженет со Естер, убавица која има сериозни проблеми со алкохолот овој веќе поранешен полицаец сака да се ослободи од мебелот на поткровјето од татковата куќа. Процесот на продажба шти ај води Грегори Соломон, руски евреин, трговец со антиквитети кого големиот британски театарски критичар Мајкл Билингтон го окарактеризира како „блажено комична креација која, на почетокот, изгледа како да заскитала од претстава на Нил Сајмон, но кој знае дека ова е неговата последна шанса да му пркоси на времето“, ја прекинува братот на Виктор Франц, Волтер Франц, успешен доктор кој со години не зборувал со Виктор.
Она што импонира во претставата на Александар Ивановски е успешното справување со масивниот текст на Артур Милер и одличното навраќање кон реализмот кој е алфа и омега во театарската уметност. Не излегувајќи од каноните на самата пиеса, Ивановски гради претстава која е чисто актерска и тоа е една од нејзините најблагородини чинители затоа што невидливоста на режисерот во самиот тек на претставата е, всушност негова најголема експонираност. Логичниот и повремено тензичен мизансцен го фокусира дејствието во нешто што се вика консеквентно решавње на проблемот и тематската определба. Во здравите режисерски раце на овој млад режисер беа четирите одлични актерски сензибилитети кои ни докажаа дека мошне успешно можат да одиграат и ликови триесетина години постари од нив. Овде е во прв план Томислав Давидовски кој ликот на Виктор Франц го донесува многу животворно, навлегувајќи во сите негови емотивни трауми и што е најважно успевајќи да ги сокрива како би ја задржал цврстината на полицаецот, една компонента која говори за проникливоста на овој млад актер. Виктор Франц е во некоја рака и најмасивната улога во ова апиеса и младиот Давидовски ја понесува во својот актерски хабитус со голема актерска енергија. Елена Кузманов не импресионира со сопругата на Виктор, Естер, која тешко може да се ослободи од нејзината наклоност кон алкохолот, сопруга која во секој момент го истура нејзиното разочарување од заедничкиот живот и несреќниот брак. Оваа млада актерка одлично ја одигрува вамп дамата налик на Ким Бејсингер од Л.А. Доверливо, трауматизирана и загадочна онолку колку што е загадочен и целиот проблем што го има нејзиниот сопруг со својот такто и својот брат. Горан Ников стариот руски евреин Грегори Соломон ни го презентира во еден хумористичен тон со сјајни говорни валери градејќи лик на човек којсе обидува целиот свој несреќен живот да го гледа од светлата страна. И конечно, Хари Михајловски кој здржаниот, но очаен лекар Волтер, ни го донесува со една суптилна говорна партитура која со својата опозитност кон другите ликови делува многу продуктивно. Овој талентиран млад актер ја води оваа линија на човек чија неоправданост е единственото што го довело до домот на неговиот татко многу сигурно со одлична поставеност на ликот; се на се едно мудро експонирање на лик кој се обидува да ја преврти драмската ситуација и да ја поведе во негова насока.
Во едноставната сценографија на Ненад Тонкин и низ преводот на Марио Стојаноски, „Поткровје“ е претстава која делува совршено живо, со актерска енергија која плени и поттикнува. Секако, ова театарско дело е уште еден бисер на македонската независна театарска сцена која зема се поголем замав, а уметноста на младите актери и режисери се повеќе и повеќе се валидизира.
Во организација на Министерството за култура и туризам, вчера, во Музејот на македонската борба за самостојност се одржа јавна расправа по Предлог-текстот на Националната стратегија за развој на културата за периодот 2026–2030 година, на која министерот за култура и туризам, Зоран Љутков, ја истакна важноста на културата како двигател на општествениот, економскиот и демократскиот развој…
Факултетот за ликовни уметности при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, Катедрата за графика и трансмедиумски практики и Фондацијата „Драгутин Аврамовски-Гуте“, во Сули Ан во 19:30 часот, по 39 пат ја организираат изложбата СТУДЕНТСКА ГРАФИКА – ДРАГУТИН АВРАМОВСКИ – ГУТЕ. На отворањето на изложбата ќе биде доделена наградата за најуспешно графичко дело реализирано во…
Во рамките на манифестацијата „Денови на македонската култура“ која се одржува во Белгија, Националниот џез оркестар ќе настапи на 5 мај во престижниот културен центар „BOZAR“ во Брисел, со својата програма „Македонски сновиденија“. „Macedonian Dreams“ („Македонски сновиденија“) е уникатна фузија на македонски фолклорни мотиви и современ џез, вистинска музичка приказна која Националниот џез оркестар со…
Во Венеција пристигна уметничкиот тим што ќе ја претставува Македонија на 61. Биенале за уметност. Венециското биенале, веќе 130 години е една од најпрестижните културни институции во светот. Првата Меѓународна уметничка изложба била организирана во 1895 година. Отворањето на Македонскиот национален павилјон е закажано за петок, 8 мај, во 18.30 часот, каде ќе биде изложен…
Со балетската класика „Лебедово езеро“ во изведба на НУ Национална опера и балет во Антверпен, денес свечено започнуваат „Деновите на македонската култура“ во Белгија , престижна манифестација што ја претставува македонската уметност во нејзиното најрепрезентативно и најсјајно издание пред европската публика. Националната опера и балет настапува со едно од највеличествените дела на класичниот репертоар, потврдувајќи…
Промоцијата и дистрибуцијата на филмот „Малдорор“ од Фабриц ди Велц кој се прикажуваше изминатиов период во кинатата низ регионот, во Македонија го заокружуваме со три проекции (7, 8 и 9 април) во Кинотека. Филмот ја освои наградата на публиката на Јадранската мрежата на фестивали (Adriatic Audience Award), која беше доделена на 31. издание на Фестивалот на…
Небојша Јовановиќ викендов го почна снимањето на својот нов филм со работен наслов „И Божана сака чоколадо“, копродукција меѓу Македонија, Србија и Молдавија, работен по сценарио на Ева Камчевска и Небојша Јовановиќ. -Ова е храбар филм за немоќта на едно општество да се осознае, за последиците од неприфаќањето на сопствените и изборите на другите, за…
Во бистрото „Комедија“ во Скопје, утре на 25 март, со почеток во 18 часот, ќе се одржи промоција на романот „Страв од чекорење“, од Ѕвездан Георгиевски. Книгата е во издание на „Бегемот“, 2025 година. Промотор на романот ќе биде Војо Љ. Цветановски, пантомимичарски етиди ќе изведе Дарко Вељиќ, делови од романот ќе чита Енџи Николоска,…
